Jestem zafascynowana tym, co zobaczyłam na wystawie. Najdziwniejsze, że my tutaj prawie nic nie wiemy o Birmie. Europa traktowała sprawy azjatyckie jako szalenie odległe, niewiele nas obchodzące. Zamknęliśmy się we własnym kręgu, jesteśmy dramatycznie powierzchowni, a tymczasem ta wystawa jest szalenie ważna, zaskakuje swoim autentyzmem i ukazuje nieprawdopodobnie wysoki poziom kultury. Te wspaniałe rękodzieła przyjechały do nas i dlatego powinniśmy się dowiedzieć o nich tak dużo, jak tylko można, mimo odległości, jaka nas dzieli od tego kraju. Nigdy nie byłam w Birmie, choć był czas, że woziłam się po całym swiecie ze swoimi wystawami i nawet gdzieś tam niedaleko dotarłam, ale teraz z ogromną uwagą czytałam katalog wystawy w Muzeum Azji i Pacyfiku i mam poczucie, że trzeba wyjść z naszego kulturalnego zagubienia.
MUSIMY POZNAĆ TEN KRAJ Magdalena Abakanowicz, rzeźbiarka
Wystawa „Złota Birma” to tylko część kolekcji tradycyjnej sztuki Myanmaru, jaką udało się zgromadzić Dyrektorowi Muzeum Andrzejowi Wawrzyniakowi podczas trzech wypraw do tego kraju w latach 2008-2009. Łącznie liczy ona około 500 dzieł sztuki i rzemiosła birmańskiego wysokiej klasy i wielkiej urody. O ile do niedawna Birma w Muzeum Azji i Pacyfiku była prawie nieobecna, teraz możemy pochwalić się jedyną w Polsce kolekcją birmańską, nie tylko liczną i cenną, ale dającą też różnorodny i głęboki wgląd w tradycje artystyczne i religijne „Złotego Kraju”. W przyszłości zostanie jej poświęcony odrębny dział ekspozycji stałej w nowym gmachu Muzeum.
Wśród 170 eksponatów na obecnej wystawie znalazły się przede wszystkim przedmioty sakralne, związane z buddyzmem therawada: naczynia ceremonialne, trójbarwne obrazy na lace, ołtarze i drobne formy architektoniczne, a także bardzo ciekawe manuskrypty kammavasa – buddyjskie i hinduskie święte księgi w bogato dekorowanej oprawie.
Wiele z tych przedmiotów wykonano ze słynnej birmańskiej laki, złoconej i zdobionej charakterystycznymi inkrustacjami ze szkła. Prezentujemy również drewniane, marmurowe i metalowe rzeźby o bogatej, zróżnicowanej ikonografii. Ukazują one bodhisattwów i mnichów buddyjskich, Buddę w różnych pozach, m.in. wizerunek Buddy wchodzącego w nirwanę, a także bóstwa lokalne, postacie z hinduskich mitów oraz birmańskiej historii. Obok nich pojawia się sztuka dworska: rzeźby przedstawiające królów i królowe, zapaśników i szamanów, legendarne zwierzęta, lalki teatralne, a także przedmioty dekoracyjne i instrumenty muzyczne, z ceremonialnym bębnem dong-son. Oprócz swojej niewątpliwej wartości historycznej czy ikonograficznej sztuka ta zachwyca bogactwem kształtów i barw, przepychem złota i lśniących inkrustacji. Mam nadzieję, że takie samo wrażenie „Złota Birma” zrobi na naszej publiczności.
O kraju tym słyszy się głównie w kontekście burzliwych wydarzeń politycznych. My chcemy pokazać go od strony artystycznej tradycji, poprzez sztukę, która pozwala się porozumieć nawet odległym i bardzo odmiennym kulturom.
Relacja z Nowej Wystawy na kanale TVN WARSZAWA
Witold Odrobina podziwia Daleki Wschód
Nazywana jest "złotym krajem", bo do zdobienia niezwykle wielu budowli używa się tego cennego kruszczu. To kraj dla wytrawnych podróżników, którzy wiedzą, czego szukają. Witold Odrobina opowieści o Birmie słuchał w Galerii Azjatyckiej przy ul. Freta 5.
Obecnie Galeria Azjatycka jest zamknięta. Trwa zmiana ekspozycji. Niedługo otwarcie nowej wystawy "ZŁOTA BIRMA".
Wystawa "Złota Birma" to tylko część kolekcji tradycyjnej sztuki Myanmaru, jaką udało się zgromadzić Dyrektorowi Muzeum Andrzejowi Wawrzyniakowi podczas trzech wypraw do tego kraju w latach
2008-2009. Łącznie liczy ona około 500 dzieł sztuki i rzemiosła birmańskiego wysokiej klasy i wielkiej urody. O ile do niedawna Birma w Muzeum Azji i Pacyfiku była prawie nieobecna, teraz możemy pochwalić się jedyną w Polsce kolekcją birmańską, nie tylko liczną i cenną, ale dającą też różnorodny i głęboki wgląd w tradycje artystyczne i religijne "Złotego Kraju".
