SWANETIA – górzysta kraina Gruzji

Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie zaprasza na nową wystawę fotograficzną - "SWANETIA – górzysta kraina Gruzji. Fotografie Mariusza Jachimczuka". Zdjęcia przedstawiające malownicze krajobrazy Swanetii będzie można obejrzeć w naszej gościnnej galerii w Traffic Clubie (2 piętro) przy ul. Brackiej 25 w Warszawie, od 10.12.2011 do 11.01.2012.

Od autora:

Swanetia to trudno dostępny region górski w sercu Gruzji. Dawniej przewodniki przestrzegały przed podróżą w te okolice, ale dziś jest inaczej, bezpiecznie i gościnnie jak w całym kraju. To kraina kamiennych wież – średniowiecznych baszt budowanych w celach obronnych. Kultura całego regionu kształtowała się w izolacji od reszty Gruzji – waleczni Swanowie przez wieki bronili swojej niezależności. Tutaj znajdują się najwyższe i najpiękniejsze szczyty Kaukazu. Mekką miłośników wspinaczki jest zwieńczona dwoma wierzchołkami Uszba, zwana ze względu na wyjątkowy kształt i trudności techniczne „Matterhornem Kaukazu”. Imponująco wygląda też słynna Ściana Bezingi, którą tworzy kilka pięciotysięczników, w tym najwyższa góra Gruzji – Szchara. Niezwykłe wrażenie robi wioska Uszguli, położona na wysokości ponad 2000 m n.p.m., z 20 średniowiecznymi basztami i kilkoma cerkwiami górującymi nad zabudowaniami.
Fotografie są zapisem fascynacji Gruzją, efektem dwóch wizyt w tym niezwykle ciekawym kraju.

Mariusz Jachimczuk

http://www.fotopodroze.pl/

Organizacja: Karolina Krzywicka
(kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl)

Imperium Kirgiza

Imperium Kirgiza
Od Kirgistanu do Tadżykistanu

Fotografie Magdaleny Borowiec

Imperium Kirgiza to niezliczone pasma gór ciągnące się od wschodniej granicy Chin po zachodnią granicę Uzbekistanu, dotykając południowych rubieży Kazach-

stanu i północnych Tadżykistanu, wciskając się wąskim pasmem w afgański Korytarz Wachański.

Kirgiski stan to zielone pastwiska wśród majestatu gór. To zapach ciepłego chleba o świcie i tłustego mleka jaka. To smak kwaśnawego kumysu i czar przydrożnej czajchany.

Kirgiski stan to bliskość relacji. Wielopokoleniowość zamknięta w jednej jurcie. Dziadek, wnuczka, syn, mat-ka, córka i mąż. Wielopokoleniowość naznaczona surowym kształtem ośnieżonych gór, zimą od paź-dziernika do maja i soczyście zielonymi letnimi pastwiskami.

Imperium Kirgiza to nierozerwalna więź wędrowca

i konia. To surowe twarze, na których historię życia maluje wiatr, chłód i ostry blask słońca. Twarze z wyrysowaną odwieczną wędrówką od pastwiska do pastwiska.

Magdalena Borowiec

Organizator: Karolina Krzywicka (Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie)

Indie po 60-ciu latach…Wyprawa do Polskiego Osiedla Valivade-Kolhapur

Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie

zaprasza na wystawę

Indie po 60-ciu latach…Wyprawa do Polskiego Osiedla Valivade-Kolhapur,

prezentowaną od 3 do 30 listopada 2010 w Traffic Clubie

przy ul. Brackiej 25 w Warszawie (2 piętro)

Indie po 60-ciu latach…Wyprawa do Polskiego Osiedla Valivade-Kolhapur

My, polscy uchodźcy-wygnańcy, przebywaliśmy w Valivade-Kolhapur, w Indiach od 1942 do 1948 roku. Przybyliśmy tam z dalekiej Polski. Był rok 1939 - wybuchła II Wojna Światowa. Polska został napadnięta z zachodu przez hitlerowskie Niemcy, a ze wschodu przez Związek Sowiecki. Nastąpiły masowe deportacje ponad miliona Polaków na Syberię i do Kazachstanu. Tam, w nieludzkich warunkach, tysiące z nich zmarło. Układ gen. Wł. Sikorskiego z władzami ZSRR w 1941r. pozwolił na stworzenie polskiej armia gen. Wł. Andersa, która wychodząc z „czerwonego raju”- ZSRR w 1942r.  zabrała do Persji ponad 40 tysięcy dzieci, młodzieży i kobiet. Pierwsze, na apel Rządu RP, zaoferowały pomoc Indie, przyjmując część z nich na swoje terytorium.

W Valivade-Kolhapur w Indiach powstało największe polskie osiedle liczące ponad 5 tysięcy ludności. Zostaliśmy życzliwie przyjęci przez miejscową społeczność. Uczyliśmy się tam w polskich szkołach, należeliśmy do polskich organizacji zuchowych i harcerskich. Wspólnie z Hindusami przeżywaliśmy dzień 15 sierpnia 1947 r. - dzień odzyskania niepodległości przez Indie.

Po zakończeniu wojny Polacy rozjechali się po świecie. Ostatni opuścili osiedle w Valivade w 1948 r. Część (ok. 10%) wróciła do Polski, wielu zamieszkało w Anglii, Włoszech, Francji, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Kanadzie, Republice Południowej Afryki, Australii.

Indie na zawsze pozostały w naszej pamięci.

Co dwa lata spotykamy się na Światowych Zjazdach Polaków z Indii z lat 1942-1948.

W 2005 r. zorganizowaliśmy wyprawę do krainy lat dzieciństwa i młodości w Indiach,  wyprawę do Valivade-Kolhapur.

Andrzej Jan Chendyński

Organizator: Karolina Krzywicka (MAiP), kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl, tel. 22 621 87 19

"BLISKI WSCHÓD NIE JEST CZARNO - BIAŁY". Fotografie Leszka Szczasnego

Wystawa fotografii z Bliskiego Wschodu jest zapisem podróży autora, który odwiedził samotnie Turcję i Syrię w latach 2007-2008. Autor przekornie zrezygnował z używania koloru oddającego wielobarwną mozaikę smaków, kolorów i zapachów Bliskiego Wschodu. Próbuje on rozbudzić ciekawość i pozwolić odbiorcy samodzielnie odkryć egzotyczny, a zarazem zwyczajny, codzienny świat Orientu ujęty w surowej gamie czerni, bieli i odcieni szarości. Fotografie są zaledwie wycinkiem licznej kolekcji zdjęć reportażowych powstałych podczas wielu wypraw Leszka Szczasnego, które stały się także ilustracją do niedawno wydanej książki „Świat na wyciągnięcie ręki”.

http://leszekszczasny.blogspot.com/
Organizator: Karolina Krzywicka (Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie)
kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl


MIEJSCZE: TRAFFIC CLUB, ul. Bracka 25 01.10-02.11.2010

Wystawa "INDIE. Fotografie Edyty i Łukasza Parzuchowskich"

Muzeum Azji i Pacyfiku zaprasza na wystawę "INDIE. Fotografie Edyty i Łukasza Parzuchowskich" organizowaną przez Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie w gościnnej galerii w Traffic Clubie przy ul. Brackiej 25.

01.07.2010 - 31.07.2010

Prezentowane fotografie powstały w czasie ostatniej podróży autorów do
Indii, które stały się jednym z ulubionych plenerów dla pary podróżników i fotografów. Zdjęcia przedstawiające życie mieszkańców północnych i
południowych Indii starają się uchwycić codzienność oraz pozwalają poznać specyfikę i różnorodność kraju.
Wśród fotografii dominują portrety, które są wyrazem fascynacji człowiekiem oraz obrazują zróżnicowaną mozaikę etniczną Indii. Należą do bogatej kolekcji portretów ludzi z całego świata, powstałych podczas
licznych podróży autorów.

Fotografie można obejrzeć także na stronie: parzuchowscy.com.

Organizator: Karolina Krzywicka (MAiP), kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl

Twarzą w twarz z Birmą. Wystawa w Traffic Club

Twarzą w twarz z Birmą. 
Fotografie Mirosława Kasprowiaka
1-30 czerwca. Traffic Club, Bracka 25

Birma należy do najbardziej fascynujących, a jednocześnie najbiedniejszych krajów Azji. Bywa nazywana Krajem Tysiąca Pagód ze względu na zachowane tu niezliczone zabytki sakralne buddyzmu: wspaniałe świątynie, stupy-relikwiarze, złocone pagody i kompleksy klasztorne. Niezwykłe bogactwo kultury i przywiązanie do wielowiekowej tradycji cechuje mieszkańców Birmy. Mozaikę etniczną kraju tworzą m.in. Birmańczycy, Szanowie, Karenowie i Monowie.

Wystawa fotografii ukazuje współczesność mieszkańców Birmy, ich codzienne, skromne życie, ciężką pracę, ale także życzliwość i otwartość, jaką okazują każdemu odwiedzającemu ich kraj. Fotografie są zapisem spotkań ze zwyczajnymi, a jednocześnie niezwykłymi ludźmi, przepełnionymi wiarą i godnością.

Organizator: Karolina Krzywicka (MAiP)

JEMEN. Fotografie Uli Klimkowskiej

JEMEN. Fotografie Uli Klimkowskiej

Traffic Club, Bracka 25

1-31.05.2010
Krajobraz Jemenu, czyli dawnej Arabii Felix, znanej już starożytnym części Półwyspu Arabskiego, tworzą niesamowite widoki górskie z domami zawieszonymi na skałach i suche doliny z wyłaniającymi się w tle płaskowyżami. Pola uprawne w postaci tarasów tworzą schodkową mozaikę, na stałe wpisaną w pejzaż tego regionu. Charakterystycznym elementem krajobrazu jest malownicza i nieco bajkowa architektura, szczególnie imponująca w stolicy kraju – Sanie, pamiętającej czasy Królowej Saby.

Arabia Szczęśliwa wciąż słynie z kadzideł, a na miejscowych targach można poczuć zapach kardamonu, suszonych kwiatów jaśminu, kawy i orzeszków.

Choć Jemen należy do najbiedniejszych państw świata, ujmująca jest niezwykła gościnność Jemeńczyków, ich szczodrość i hojność, z jaką obdarzają przyjezdnych.

Wystawa fotografii portretowych i reporterskich jest zapisem samotnej podróży autorki, którą odbyła bez planu i przewodnika.

http://ushua.jalbum.net/

BADAGOWIE - nieznany lud z Indii Południowych".

Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie serdecznie zaprasza na wystawę fotografii MAŁGORZATY JANUSZ "BADAGOWIE - nieznany lud z Indii Południowych".

Wystawę można obejrzeć od 30 marca do 30 kwietnia 2010 w gościnnej galerii Traffic Clubu (2 piętro).

O wystawie:
W czasie roku spędzonego w Indiach oprócz naturalnego poznawania codziennego życia mieszkańców nadmorskiej miejscowości Pondicherry poznawałam też kulturę plemienną Nilgiri, odwiedzając rozsiane po Górach Błękitnych wioski plemienia Badagów. Wystawa ta jest obrazem doświadczeń związanych w życiem pośród nich. Pokazuje ich naturalne zamiłowanie do tańca, optymizm i głęboką duchowość, obecną zarówno na co dzień jak i w czasie hucznie obchodzonych świąt. Zdjęcia pokazują rytm życia kochających muzykę Badagów na tle przepięknych krajobrazów górskich i są wyrazem głębokiej przyjaźni jaka nawiązała się między mną a członkami tej społeczności. Serdecznie zapraszam na prawdziwą podróż do źródeł czasu.

O autorce:
Małgorzata Janusz - studentka ostatniego roku Indologii na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Młodych Dyplomatów w Europejskiej Akademii Dyplomacji w Warszawie; stypendystka rocznego programu akademickiego ICCR’u (agenda rządu indyjskiego d.s. kultury); członek koła naukowego Klub Miłośników Indii – Minakszi, organizatorka studenckich wyjazdów naukowych do Indii („Święta południowych Indii” i „Dżinizm w Indiach południowych”), seminariów naukowych; pasjonatka kultury Indii Południowych; amatorka fotografii podróżniczej.

Orgnizator: Karolina Krzywicka
kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl

EGIPT BEZ FARAONÓW

EGIPT BEZ FARAONÓW Fotografie Marty Wysokińskiej
 Traffic Club, ul. Bracka 25, 2 piętro, Warszawa

Od 1 do 29 marca 2010, Wstęp wolny

Organizator: Karolina Krzywicka (MAiP)
kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl

Nie było łatwo oderwać się od biurka, którego kurczowo trzymałam się
przez tyle lat... Jeszcze na lotnisku w Warszawie czułam się tak, jakbym
jednak wyrwała kawałek blatu i wzięła go ze sobą. Ale jednak pojechałam
- po raz pierwszy w życiu do tzw. "ciepłego kraju". Kiedy przeleciałam
paręset kilometrów i wylądowałam na rozgrzanej egipskiej ziemi, biurko
natychmiast poszło w niepamięć. Świat, w którym się znalazłam był tak
odmienny od mojego, że nie sposób było pamiętać o większości rzeczy
zostawionych za sobą. Egipt to starożytność na wyciągnięcie ręki, a
zarazem kwintesencja teraźniejszości z całym jej konsumpcyjnym blaskiem.
Świat tak łatwo dostosowujący się do nowych przybyszów, a zarazem tak
oddalony od nich w swojej kulturowej hermetyczności. Ta inność - a
właściwie "inna zwyczajność" - Egiptu wydała mi się warta zatrzymania w
kadrze. I tak oto biurko zamieniłam na aparat fotograficzny, którego w
Egipcie trzymałam się nie mniej kurczowo niż biurka w Warszawie. Zdjęcia
na wystawie to migawki ze współczesnego, arabskiego kraju, który nie
zapomina o milczącej, prastarej obecności faraonów, ale który żyje
własnym, intensywnym życiem, zgiełkiem wielkich miast, ale też i ciszą
pustyni.

Marta Wysokińska

Birma - Myanmar XXI wieku

Muzeum Azji i Pacyfiku serdecznie zaprasza na kolejną wystawę fotografii Krystyny Żurek - Góralczyk pt. "Birma - Myanmar XXI wieku"

Wystawa będzie prezentowana od 1 do 28 lutego 2010 w gościnnej galerii Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, mieszczącej się w księgarni "Traffic Cluc" przy ul. Brackiej 25 w Warszawie (2 piętro).

Organizator: Karolina Krzywicka (Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie)
(kontakt: karolinakrzywicka@wp.pl)

O wystawie:
Związek Myanmar, zwany dawniej Birmą, to jedno z najbardziej zamkniętych państw świata. Od 1962 r. na tamtejszej scenie niepodzielnie panuje wojskowa junta, a państwo, niegdyś kwitnące, zmieniło się w pariasa. Niesłusznie, bo na tych rozległych obszarach mamy do czynienia z blisko 130 językami i nawet na oficjalnych mapach są wyrysowane granice aż siedmiu państw, z których każde ma własną historię i kulturę; często, jak w przypadku Monów, starszą od dominujących Birmańczyków, a równie często, jak w przypadku państwa Arakan (Rakhine) nie mających z Birmańczykami wiele wspólnego. Birma-Mynamar to etniczny tygiel i kulturowy skarbiec; tym cenniejszy, że choć zazwyczaj zaniedbany i nierestaurowany, to jednak przez to jeszcze bardziej autentyczny, „taki, jaki był”.

Birma-Mynamar to także ludzie, jakże dalecy od naszych stereotypów i oczekiwań; mimo biedy, nigdy nie nachalni, zawsze otwarci i mili wobec przybyszy, tak tu rzadkich, przede wszystkim godni i uśmiechnięci, uprzejmi, nie dający po sobie poznać, przez jak wielką traumę przechodzą. Jeździłam do tego kraju wielokrotnie, nie tylko do miejsc najbardziej znanych, a egzotycznie brzmiących, jak Rangun (Yangon), Mandalay czy Bagan (Pagan), ale też tych mniej znanych, a fascynujących, jak przykładowo Bago (Pegu), Poh Win Taung, Sale, Paleik czy Mrauk-U. To właśnie tamtejsi ludzie, na równi z niebywałymi, szerzej nieznanymi zabytkami, najbardziej mnie zachwycili. Dlaczego? – Na to pytanie próbuję odpowiadać na wystawie.

Krystyna Żurek - Góralczyk

NEPAL - trekking pod Kangczendzongę.Fotografie Ewy Wenty

Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie zaprasza  na wystawę

NEPAL - trekking pod Kangczendzongę. Fotografie Ewy Wenty

Zdjęcia z wyprawy do Nepalu będzie można obejrzeć od 18 grudnia 2009 do 29 stycznia 2010 w gościnnej galerii Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, która mieści się w Traffic Clubie (2 piętro) przy ul. Brackiej 25 w Warszawie.Wstęp wolny

O wystawie:
Kangczendzonga to jeden z najpotężniejszych szczytów Himalajów i trzeci najwyższy wierzchołek świata, położony na wschodniej granicy Nepalu i indyjskiego stanu Sikkim. Trudna dla Europejczyków nazwa góry pochodzi od 4 słów tybetańskich: kang - śnieg, chen - wielki, dzod - skarbnica, nga - pięć i oznacza Pięć Skarbnic Wielkiego Śniegu. Fotografie pochodzące z wyprawy w 2001 roku oddają klimat malowniczego przedgórza Himalajów wyróżniającego się bujną i zróżnicowaną przyrodą oraz charakterystycznymi buddyjskimi klasztorami o surowej, prostej architekturze. Niezwykłe pejzaże ukazują górskie wioski, widoki na Dolinę Simbua-Khola oraz niespotykane gdzie indziej lasy rododendronów oraz plantacje herbaty w Ilam.

O autorce:
EWA WENTA - Ewa Wenta jest z wykształcenia prawnikiem. Od kilkunastu lat zajmuje się fotografią. Jej pasją są podróże i góry, które stały się głównym tematem jej zdjęć.

Organizator wystawy: Karolina Krzywicka (Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie)

PEKIN - MIASTO nie-ZAKAZANE

PEKIN - MIASTO nie-ZAKAZANE
Fotografie Krzysztofa Muskalskiego
Wstęp wolny
 
Od 29 września do 3 listopada 2009.
Traffic Club, ul. Bracka 25,Warszawa

Miasto Zakazane - symbol Pekinu. Największy, jeden z najwspanialszych kompleksów pałacowych świata. Wzniesiony na polecenie cesarza Yongle w latach 1406-1420, stał się siedzibą kolejnych 24 cesarzy. Przez wieku niedostępny dla zwykłych śmiertelników, dopiero w ostatnich dziesięcioleciach otworzył swoje podwoje, tak jak sam Pekin i Chiny, zarówno dla własnych obywateli jak i cudzoziemców, stając się miastem nie-zakazanym. Pałac zadziwia swoim rozmachem. Został wzniesiony na obszarze 70 ha wg zasad geomancji przez miliony robotników wspieranych przez 100 tys. rzemieślników. Do Zakazanego Miasta wiedzie Brama Niebiańskiego Spokoju - Tiananmen, z której to w 1949 roku cesarz przewodniczący partii komunistycznej Mao Zedong proklamował utworzenie Chińskiej Republiki Ludowej.

Organizatorem wystaw w Traffic Clubie jest Karolina Krzywicka.

Nowa wystawa MAiP w Traffic Club

Zapraszamy na nową wystawę w Trafiic Club, tym razem odbędziemy wizualną podróż na Vanuatu a naszym przewodnikiem będzie Krzysztof Muskalski.

VANUATU – raj nietknięty. Fotografie Krzysztofa Muskalskiego.
Traffic Club, ul. Bracka 25
6 kwietnia – 6 maja 2009

VANUATU odkryte zostało dla reszty świata przez kapitana Jamesa Cooka w roku 174. Zwabił go tu rozświetlający niebo południowego Pacyfiku żar buchający z gardzieli wulkanu Asur na wyspie Tanna. Fotografie Krzysztofa Muskalskiego ukazują nam podwoje świata pełnego obrzędów, ceremonii i zwyczajów oraz świat nieujarzmionej natury, zamknięty na 83 wyspach.

Vanuatu jest najbardziej zróżnicowanym kulturowo krajem na świecie. Posiadając niespełna 190 tysięcy mieszkańców szczyci się 113 językami i niezliczonymi dialektami. Ta zadziwiająca różnorodność jest rezultatem 3000 lat migracji ludności z wielu wysp Pacyfiku, która złożyła się na niezwykłą mozaikę kulturową archipelagu. Przywiązanie ni-Vanuatu, jak nazywają siebie mieszkańcy archipelagu, do tradycji było na tyle silne, ze oparto się burzliwym czasom kolonialnym i przetrwało do dziś. Na większych wyspach możemy wciąż podziwiać wiele tradycyjnych ceremonii i obrzędów. Sztuka, w jej wielu formach, od dekorowania ciała i tatuaży do dopracowanych masek, nakryć głowy i rzeźb, stanowi żywotną część uroczystości rytualnych i życia społeczności w wioskach. Atmosfera ta ma również wpływ na sztukę współczesną. To tutaj tworzą od kilkudziesięciu lat światowej sławy artyści Nikolai Michoutouchkine i Aloi Pilicko.

O autorze:
Krzysztof Muskalski, dr nauk med., lekarz okulista z Częstochowy - obok pracy zawodowej jego pasją są podróże i fotografia artystyczna. Odwiedził wiele zakątków Europy, Ameryki, Afryki, Azji, Australii i Oceanii. Swoje wrażenia z wypraw opisuje w licznych artykułach, przedstawia na spotkaniach autorskich, w audycjach radiowych i telewizyjnych.
Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików oraz Fotoklubu RP. Swoje fotografie prezentował na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą. Ma na swoim koncie nagrody i wyróżnienia w konkursach fotograficznych oraz autorski album fotografii „Czas Podróży”.

TO BYŁ CEJLON Wystawa Fotografii Mirosława Mizery

01-22 grudnia, Traffic Club, ul. Bracka 25

„Tajemnica tego miejsca polega na tym, że w niezwykły sposób, w specyficznej, intrygującej atmosferze przenikają się tu zwykłości i niezwykłości, realizm i metafizyka, pierwotność i cywilizacja, natura i kultura. Mirosławowi Mizerze udało się to uchwycić w obiektywie.” Sylwia Jarmuż;

www.mirekmizera.pl

Wystawa fotografii "Lijang - klejnot Yunnanu"

Zapraszam na wystawę zdjęć Krzysztofa Muskalskiego do Trafiic Club od 12 listopada do 2 grudnia.
Yunnan (Na Południe od Chmur) – kraina bogata pięknem krajobrazu, niezwykłością kultury, uśmiechem mieszkańców. Klejnotem tejże krainy z pewnością jest Lijiang. Pełne uroku i unikalnego klimatu miasto rozpościera się na wysokości 2400 m n.p.m. pośród trzynastu szczytów, z których najbardziej okazały – Yulongxue Shan (Śnieżna Góra Nefrytowego Smoka) sięga 5596 m n.p.m., przeglądając się w pogodne dni w Heilongtan(Stawie Czarnego Smoka). A urok ten i klimat niewątpliwie tworzy zamieszkujący tu tajemniczy lud Naxi. Niezmiennie wierny swoim tradycjom, rozbudza wyobraźnię przybyszów swoimi niecodziennymi zwyczajami.
O autorze:
Krzysztof Muskalski, dr nauk med., lekarz okulista z Częstochowy - obok pracy zawodowej jego pasją są podróże i fotografia artystyczna.