20.11 „STRZEŻ SWOJEJ ZASŁONY, SIOSTRO! PILNUJ SWOICH OCZU, BRACIE!” – IRAŃSKI HEDŻAB W TEORII I PRAKTYCE

20 listopada Muzeum Azji i Pacyfiku oraz Klub Laurazja zapraszają na spotkanie:

„STRZEŻ SWOJEJ ZASŁONY, SIOSTRO! PILNUJ SWOICH OCZU, BRACIE!” – IRAŃSKI HEDŻAB W TEORII I PRAKTYCE

Wykład Aleksandry Szymczyk w ramach cyklu „Współczesna kultura Iranu”.

Niewiele aspektów kultury irańskiej wzbudza na Zachodzie tyle zainteresowania (i kontrowersji), co hedżab, czyli przestrzeganie zasad skromnego ubioru. Choć w Iranie nakaz dotyczy obu płci, to wizerunki kobiet wykorzystywane są do utrwalania negatywnych stereotypów dotyczących relacji władzy w społeczeństwie. 

Od kilku lat w Iranie zaobserwować można dynamiczne zmiany obyczajowe, a co za tym idzie, również zmiany w podejściu do kwestii hedżabu. Czy zasłona jest symbolem opresji, jak chciałyby to widzieć zachodnie media? Jak faktycznie wyglądają kobiety w przestrzeni publicznej? Jakie głosy słychać obecnie w debacie na temat skromnego stroju? 

Gdzie leżą granice wciąż akceptowalne dla władz Islamskiej Republiki Iranu? 

Wykład o współczesnej historii hedżabu, strategiach zakrywania i odkrywania, paradygmatach i wzorcach oraz łamaniu i utrwalaniu stereotypów, uzupełniony o materiał wizualny, to drugie spotkanie z cyklu „Współczesna kultura Iranu”.

www.laurazja.pl

Muzeum Azji i Pacyfiku, ul. Solec 24

20.11.2015 r., godz. 18.00

Wstęp 9 zł

05.03 (OD)ZYSKAĆ CIAŁO - OD PROPAGANDOWYCH WIZERUNKÓW KOBIET W KULTURZE IRANU PO ROKU 1979 DO AUTOEKSPRESJI ARTYSTEK MŁODEGO POKOLENIA

Muzeum Azji i Pacyfiku oraz Klub Laurazja zapraszają na spotkanie "(OD)ZYSKAĆ CIAŁO - OD PROPAGANDOWYCH WIZERUNKÓW KOBIET W KULTURZE IRANU PO ROKU 1979 DO AUTOEKSPRESJI ARTYSTEK MŁODEGO POKOLENIA", z udziałem iranistki Aleksandry Szymczyk. Spotkanie w ramach cyklu "Współczesna kultura Iranu".
www.laurazja.pl

Czwartek 5.03.2015, godz. 18.00
Muzeum Azji i Pacyfiku, ul. Solec 24, Warszawa.
Wstęp 9 zł.

Po Rewolucji w 1978/79 r. na fali tworzenia nowej rzeczywistości społecznej odebrano kobietom w Iranie nie tylko szereg praw, lecz również swobodę autoekspresji. Wkrótce zaczął obowiązywać jeden, propagowany przez nowe władze wzorzec oparty na wyobrażeniach pobożnych kobiet z rodziny Proroka. Ciała Iranek zostały... wypchnięte z przestrzeni publicznej poprzez nakaz przestrzegania hedżabu. Zniknęły też niemalże zupełnie ze sztuk plastycznych, zastąpione zaczerpniętymi z szyickiej tradycji fantazmatami wpisującymi się w politykę nowych władz.
Od kilku lat w Iranie zaobserwować można dynamiczne zmiany obyczajowe, a co za tym idzie również gotowość artystek do podjęcia wyzwania i zmierzenia się z wzorcami, na których zostały wychowane.
Celowo koncentruję się na twórczości młodego pokolenia, gdyż to ono jest papierkiem lakmusowym sukcesu Rewolucji. Celowo też skupiam się na sztuce kobiet, bo to one uczone były swoje ciała z jednej strony wypierać, z drugiej zaś przesadnie na nie uważać. Przy uwzględnieniu wielości funkcji, jakie może pełnić hedżabprzyglądam się wizerunkom kobiet w sztuce propagandowej, tworzonej głównie przez mężczyzn i zestawiam je z pracami współczesnych irańskich artystek młodego pokolenia, które poprzez sztukę odzyskują swoje ciała: kwestionują zastane wzorce, krytykują tabuizację cielesności lub też stawiają ważne pytania o tożsamość.


Organizacja: Krzysztof Śliwiński, dokumentalista MAiP