OPIS TAŃCÓW W TRAKCIE FESTIWALU:
Taniec Śnieżnego Lwa
Śnieżny Lew to mityczne stworzenie, które według legend mieszka w Tybecie i jest symbolem tej Śnieżnej Krainy. Śnieżny Lew żyje miedzy niebem a ziemią; jest piękny i spokojny, opanowany, a jednocześnie nieustraszony. Dla Tybetańczyków to właśnie on jest królem zwierząt. Taniec Śnieżnego Lwa pokazuje jego radość, spokój, zaufanie. Śnieżny Lew, który do nas zawita będzie apelował do wszystkich o jedno... O co? To zobaczycie Państwo w trakcie jego występów.
Taniec Pandy
Taniec Pandy jest stosunkowo nowym zwyczajem. Powstał, aby zwrócić oczy świata na zagadnienia ochrony środowiska, szczególnie pand, które przez setki lat żyły obok ludzi, a teraz grozi im wyginięcie powodu zmian klimatycznych i polowań. Panda jest symbolem światowej organizacji zajmującej się ochroną zagrożonych gatunków – World Wildlife Fund.
Tashi Sholpa
Jeden z najstarszych tańców tybetańskich. Miał się pojawić się we śnie V Dalajlamy w 1645 roku i został następnie wykonany w czasie ceremonii ustanowienia go duchowym przywódca Tybetańczyków. Maska z białą brodą symbolizuje ojca tybetańskich tańców Thangtonga Gyalpo. W XIV wieku tworzył on nie tylko tańce i pieśni, ale także żelazne mosty w Himalajach, dzięki którym pielgrzymi mogli docierać do miejsc modlitwy. Maska symbolizuje też długie życie w dobrym zdrowiu. Taniec wykonuje się w intencji powodzenia rozpoczynanych spraw, np. na rozpoczęcie budowy klasztoru.
Taniec Czarnych Kapeluszy
W IX wieku Tybetem rządził król Lang Darma. Według buddyjskiej tradycji był nie tylko chciwy i zaborczy, ale także okrutny. Prześladował religię – zniszczył ponad sto klasztorów, stup i ołtarzy, wypędzał mnichów i mniszki. Pewnego dnia do stolicy Tybetu, Lhasy, przybył dziwny gość ubrany w czarny kapelusz i długi czarny płaszcz. Pod płaszczem miał ukryte strzały i luk. Nazywał się Lha Lhung pal Dorjee. Dostał się przed oblicze króla i wykonał przed nim taniec, który przedstawiał ciężki los ludu pod rządami zachłannego i despotycznego władcy. Gdy tancerz zakończył swoją opowieść wystrzelił strzałę, która trafiła prosto w serce niegodziwego króla, niespodziewającego się zamachu. W ten sposób Tybet uratowany został z rąk złego władcy.
Taniec Szkieletów
Taniec Szkieletów ma przypominać widzom, że śmierć jest nieuchronna, wszystko jest nietrwałe, a żadne przywiązania nie mają znaczenia. Bez tej świadomości ludzie są jak szkielety, wciąż przywiązane do swojego ciała, którego nie chcą porzucić i nieustannie tańczące. Taniec ten jest też wskazówką, aby czynić dobro i pamiętać o współczuciu dla innych istot.
N jak nietypowo, T jak tragicznie, I jak inaczej...
… albo: Nepal, Tybet, Indie. Pokaz slajdów z pięciomiesięcznej podróży po Azji autorstwa Marii Ewy Kordalewskiej.
Studia w Nepalu, samotna przeprawa prze Himalaje, herbatka u Dalajlamy, zamieszki w Tybecie. To nie scenariusz filmu przygodowego, a historia studentki dziennikarstwa, która wybrała się do Azji na półroczne stypendium, by po drodze odkryć złożoność współczesnego świata. W swej prostocie i codzienności, w spotkaniach z nie-zwykłymi ludźmi, w bliższych i dalszych włóczęgach po miastach, górach, pustyniach… Nierzadko ryzykując , przekraczając własne granice i dowodząc tezy: podróże kształcą!
Zapraszamy na fotoreportaż spod samiuśkich Himalajów.
Galeria Azjatycka, Freta 5, Warszawa
Data: 11.05.2011r. Środa
g.18.00, Wstęp Wolny
Wtorek, 5.04 godz. 18.00
Tybetańskie księgi klasztorne są niezwykle ważnym, mało znanym i owianym szczególną magią fragmentem światowego dziedzictwa kulturowego. Rozproszone po kolekcjach i muzeach całego świata, stanowią dla naukowców bezcenne źródło informacji o odizolowanej przez stulecia od reszty świata krainie lamów. Książka przybliża proces powstawania tybetańskich ksiąg klasztornych, opowiada o ich funkcji w społeczeństwie tybetańskim, zapoznaje ze współczesnymi naukowymi metodami odczytywania zawartych w nich informacji. Czytelnik znajdzie również opracowanie polskich zbiorów ksiąg tybetańskich i pozna historię zaginionej „kolekcji Pandera”.